τρία τέταρτα

Ο μετανάστης και το ιπτάμενο τραίνο

leave a comment »

Όρθιος, στο σταθμό των τραίνων στεκόταν για περίπου μία ώρα ο Στέφανος. Είχε πάει πιο νωρίς γιατί πάντα ήθελε να είναι συνεπής. Κάπνισε μερικά τσιγάρα, από εκείνα χωρίς τη φορολογική ετικέτα, είχαν έρθει πλέον τα δύσκολα χρόνια στον τόπο και ούτε αυτά «έβγαζες» με άνεση. Και καθώς κάπνιζε σκεφτόταν και καθώς σκεφτόταν αναπολούσε.
Παλιά αυτός ο τόπος δεν ήταν έτσι. Τα είχε όλα και θα ήσουν τουλάχιστον αχάριστος να σκεφτείς να φύγεις για αλλού. Και να σπουδάσεις και να εργαστείς και να φτιάξεις τη ζωή σου άνετα. Και από ομορφιά άλλο τίποτα. Χειμώνα καλοκαίρι. Και από ανθρώπους; Όλοι με το χαμόγελο και καλή καρδιά. Τέλειωνε το τρίτο τσιγάρο και η σκέψη δεν τέλειωνε με τίποτα. Καθώς έφευγε από το σπίτι του για το σταθμό, είδε στη γειτονιά εκείνον τον μπάρμπα, τον κυρ-Βασίλη, που έβαζε δια παντώς λουκέτο στο μαγαζάκι του. Είχε κρεμάσει δε και μια ταμπέλα να ενημερώσει τους λιγοστούς πελάτες: «ΜΟΥ ΤΟ ΕΚΛΙΣΑΝ – ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΙ ΚΡΟΙΣΟΙ». Αν δεν έχεις βγάλει το δημοτικό έτσι καταλήγεις. Με μαγαζάκι και ορθογραφικά λάθη. Αν έχεις βγάλει και πανεπιστήμιο και έχεις και πτυχία; Ούτε για εργάτη δε σε παίρνουν. «Είναι πολύ παραπάνω από αυτά που ζητάμε κύριε, λυπάμαι» είχαν πει στο Στέφανο οι διάφοροι εργοδότες που είχε στείλει CV. Και τα CV κατέληγαν στα δίαφορα WC.
Παρ’όλο που είχε πάει πιο νωρίς στο σταθμό, δεν είχε αποφασίσει ακόμα τον προορισμό του. Αυστραλία, Καναδάς, Γαλλία, Βέλγιο, Ολλανδία, Αγγλία; Όπου και να πήγαινε θα ήταν τουλάχιστον καλύτερα από εδώ. Του άρεσαν τα ταξίδια. Αυτά που επιστρέφεις όμως. Τα άλλα τον τρόμαζαν λίγο. Όχι για την ταμπέλα του μετανάστη, αλλά για άλλα πράγματα που φοβόταν περισσότερο. Και αν κάποτε δεν ξαναγυρνούσε; Και αν δεν ξανάβλεπε τα κοντινά του πρόσωπα; Κι αν δεν περπατούσε ποτέ ξανά στη Θεσσαλονίκη;
Για μια καλύτερη ζωή πολλά μπορείς να κάνεις. Πόσο μάλλον να πάρεις δύσκολες αποφάσεις. Πέταξε το τσιγάρο του και κατευθύνθηκε στα εκδοτήρια. «Ένα απλό για Λάρισα παρακαλώ» είπε στην ταμία. Θα ανέβαζε την πρώτη του θεατρική παράσταση εκεί. Είχε να κάνει με μετανάστες και ιπτάμενα τραίνα, λένε οι πιο σχετικοί. Δεν ήταν αυτό που σπούδασε. Ήταν το πάθος του. Το αγαπούσε. Και το πιο σημαντικό; Το έκανε δωρεάν.

Advertisements

Written by triatetarta

01/12/2011 στις 13:33

Αναρτήθηκε στις Uncategorized

αφήστε σχόλιο

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Alles Is Muziek / Όλα Είναι Μουσική

30 | Netherlands | Greece | s from salvation | music nerd | forest bathing | nature and curiosity |

Wirdicious .

Alpha Kappa.

Sadwoofer

Music is my everything!

To Gallows...

by Stakis

ΑΔΕΣΠΟΤΟΣ ΣΚΥΛΟΣ

Γράφει ο Αντώνης Αντωνάκος

31mines25meres

Στιγμιότυπα απο την διαδρομή της 3ης πιο μισητής κυβέρνησης στον κόσμο_

Dimitrios Theodorou

archstories & more

ΔΙΣΚΟΠΑΘΕΙΑ

Ακούμε δίσκους και παθαίνουμε

ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

All you need is love

love love love

Suburban Words

about life, pop culture & everything

souslescerisiers2

"Ένα ακόμη χαϊκού!/ ξανανθίζουν οι κερασιές/ όχι το πρόσωπό μου"

Αδέσποτος Σκύλος

Μπάτε σκύλοι αλέστε

Katabran's Blog

σκέψεις πάνω στα μεγάλα προσπεράσματα λεωφορείων... γιατί από τόσες ώρες εγκλεισμού μου χει μείνει εκείνο το φευγαλέο προφίλ...

In Freckles

Year III

The Late Blog

"It is never too late to be , what you might have been "

Τα Χαμένα Επεισόδια

Και πάμε στου κόσμου την πιο νευρικιά διαδρομή

Αρέσει σε %d bloggers: