τρία τέταρτα

Στο δρόμο

leave a comment »

Στο δρόμο συμβαίνουν σχεδόν τα περισσότερα από εκείνα που δεν συμβαίνουν σε μέρη φυλακισμένα στους τέσσερις τοίχους.

Στο δρόμο περπατάς, περπατιέσαι, γνωρίζεις, γνωρίζεσαι. Συναντάς κόσμο, σοκάκια, πάρκα, δέντρα, τσιμέντα, πολυκατοικίες, μαγαζιά. Τα άψυχα και τα έμψυχα.

Στο δρόμο αισθάνεσαι πιο γήινος από ποτέ. Δεν πετάς. Βρίσκεσαι σε ένα μεταφορικό μέσο στο ισόγειο, ζυγίζεις ίσα με τους υπόλοιπους συνεπιβάτες. Δεν επικοινωνείς απλά. Μονάχα κοινωνείς.

Στο δρόμο αγαπάς, αγαπιέσαι, πληγώνεις, πληγώνεσαι. Γνωρίζεις ανθρώπους, συμπεριφορές ανθρώπων, κρίνεις και κρίνεσαι. Aγκαλιάζεις και αγκαλιάζεσαι όταν επιστρέφεις ξημερώματα σπίτι, μετά από ένα βράδυ γεμάτο φίλους, χορό και γλυκιά μέθη.

Στο δρόμο σκοντάφτεις σε λακούβες, πέφτεις μα ξανασηκώνεσαι. Γελάς, αν έχεις ποντάρει στην ευτυχία. Αν όχι, κατσουφιάζεις και γελάνε μαζί σου οι υπόλοιποι.

Στο δρόμο συναντάς ζητιάνους και άστεγους. Σκέφτεσαι την αδικία από την οπτική της αυτονόητης αξιοπρεπούς ζωής. Θυμώνεις και αποδομείς την έννοια του αυτονόητου.

Στο δρόμο βρίσκεις θέα μέσα από τις βιτρίνες των μαγαζιών στα οποία οι άνθρωποι ξετυλίγουν τις παραξενιές τους όταν ψωνίζουν. Κοντοστέκεσαι σε σημεία για να χαζέψεις την τέχνη των τοίχων, άλλοτε για να δημιουργήσεις τη δική σου.

Στο δρόμο εναλλάσονται οι μυρωδιές καθώς περνάς από το φούρνο στο οπωροπωλείο. Πιο κάτω στην πλατεία, ευωδιάζουν τα λουλούδια που μόλις άνθισαν με τον ερχομό της άνοιξης. Αν ήταν χειμώνας θα προτιμούσες το άρωμα της νωπής βροχής στο χώμα.

Στο δρόμο, αυθεντικοί θόρυβοι μετατρέπονται σε μελωδίες. Σου θυμίζουν πνευστά οι κόρνες των αυτοκινήτων και κρουστά ο ήχος των παπουτσιών στο πεζοδρόμιο. Η ενορχήστρωση ανήκει σε σένα και μόνο. Για ακόμα μια φορά νιώθεις δημιουργός.

Στο δρόμο συναντάς ομορφιά και ασχήμια. Αποκρουστική η δεύτερη αλλά σε κάνει να σέβεσαι την πρώτη.

Στο δρόμο αναζητάς προορισμούς. Όσο προχωράς και ανακαλύπτεις, τόσο περισσότερο γουστάρεις τη διαδρομή. Όσο περισσότερο λιώνουν τα παπούτσια σου, άλλο τόσο βάθος αποκτούν οι ιστορίες που ίσως και να μη γνωστοποιηθούν ποτέ. Κάθε σταυροδρόμι και μια επιλογή να σου καίει τη σκέψη. Τελικός προορισμός μια «πατρίδα» , ένα «σπίτι».

Στο δρόμο γίνεσαι εσύ ο δρόμος και σου δίνεται η ευκαιρία να μετατρέψεις ένα στιγμιαίο μέλλοντα σε τέλειο ενεστώτα.

Advertisements

Written by triatetarta

01/05/2013 στις 15:11

Αναρτήθηκε στις Uncategorized

αφήστε σχόλιο

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Alles Is Muziek / Όλα Είναι Μουσική

30 | Netherlands | Greece | s from salvation | music nerd | forest bathing | nature and curiosity |

Wirdicious .

Alpha Kappa.

Sadwoofer

Music is my everything!

To Gallows...

by Stakis

ΑΔΕΣΠΟΤΟΣ ΣΚΥΛΟΣ

Γράφει ο Αντώνης Αντωνάκος

31mines25meres

Στιγμιότυπα απο την διαδρομή της 3ης πιο μισητής κυβέρνησης στον κόσμο_

Dimitrios Theodorou

archstories & more

ΔΙΣΚΟΠΑΘΕΙΑ

Ακούμε δίσκους και παθαίνουμε

ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ (*) ΤΑΞΙΔΕΥΤΗΣ (*) ΚΑΠΟΤΕ ΡΟΜΑΝΤΙΚΟΣ

All you need is love

love love love

Suburban Words

about life, pop culture & everything

souslescerisiers2

"Ένα ακόμη χαϊκού!/ ξανανθίζουν οι κερασιές/ όχι το πρόσωπό μου"

Αδέσποτος Σκύλος

Μπάτε σκύλοι αλέστε

Katabran's Blog

σκέψεις πάνω στα μεγάλα προσπεράσματα λεωφορείων... γιατί από τόσες ώρες εγκλεισμού μου χει μείνει εκείνο το φευγαλέο προφίλ...

In Freckles

Year III

The Late Blog

"It is never too late to be , what you might have been "

The Poster Girl

My moleskine, my diary, my personal life.

Αρέσει σε %d bloggers: