τρία τέταρτα

#11 – Hauschka – Abandoned City

leave a comment »

hauschka

The album:
Μόνο εκτίμηση και βαθύτατη συγκίνηση μπορώ να νιώσω στο άκουσμα της μουσικής του Hauschka και ειδικότερα του φετινού του δίσκου Abandoned City. Αρχικά θα ήθελα να εισάγω ένα νέο όρο για τον τρόπο που χτίζει τα κομμάτια του με βάση τον ήχο: Εδώ έχουμε να κάνουμε ξεκάθαρα με αρχιτεκτονική του ήχου. Η τεχνική που χρησιμοποιεί στο πιάνο ονομάζεται prepared piano. Και αυτή είναι η μισή του αρχοντιά. Συνθετικά τώρα, το άλμπουμ με πηγαίνει σε εγκαταλελημμένα αστικά τοπία και μου δημιουργεί εικόνες αντίθεσης του τότε με το τώρα.  Άλλοτε μου προσφέρει ηρεμία μα πάντα υποβόσκει μια ύπουλη ένταση που περιμένει να εκδηλωθεί στο κατάλληλο timing. Το άλμπουμ, εκτός από εικόνες, γεννάει έντονες σκέψεις και προβληματισμούς. Αυτό πάντα σε συδυασμό μουσικής-τίτλων κομματιών μιας και δεν υπάρχουν στίχοι. Σε σημεία υπάρχει μια avant-garde χορευτική διάθεση, πάντα σε αρμονία και ισορροπία με το γενικό σύνολο. Σε κάποια άλλα σημεία μου βγάζει έναν αθώο ερωτισμό φερμένο από μια άλλη εποχή. Ένα βαρύ ερωτισμό που δεν τον αντέχουν οι άνθρωποι του σήμερα. Κάπως έτσι -και εντελώς συνειρμικά- φαντάζομαι χιλιάδες ιστορίες των πρώην κατοίκων και πρώην εραστών αυτών των εγκαταλελημμένων πόλεων.

The song:
Who lived here? Το ερώτημα του τίτλου. Ποιος έζησε σε αυτήν την πόλη; Ποιοι έζησαν σε αυτήν την πόλη; Πότε έζηζαν σε αυτήν την πόλη; Γιατί σε αυτήν την πόλη και όχι κάπου αλλού; Ήταν οι τελευταίοι θερμοί εραστές αυτής της πόλης που πέθαινε αργά στα παγωμένα της τσιμέντα; Εγκατέλειψαν αυτήν την πόλη μετακομίζοντας αλλού ή ο θάνατος τους πήρε μακριά από αυτήν και κάθε άλλη πόλη; Ζούσε ανέκαθεν αυτός σε αυτήν την πόλη; Τον βρήκε αυτή σε αυτήν την πόλη ή μήπως αυτή μετακόμισε εκεί γι’αυτόν; Ή το αντίστροφο; Αυτή η πόλη είναι η δική τους πόλη. Αυτή η πόλη είναι η δική του πόλη. Αυτή η πόλη ήταν η δική του πόλη. Αυτή και η πόλη είναι α-πόλη-α.

 

Previously on #blogovision2014:
#12 – Cloud Boat – Model Of You
#13 – A Victim Of Society – Distractions
#14 – MONO – The Last Dawn
#15 – Ben Frost – Aurora
#16 – Caribou – Our Love
#17 – Thom Yorke – Tomorrow’s Modern Boxes
#18 – Virginia Wing – Measures of Joy
#19 – Röyksopp – The Inevitable End
#20 – Castanets – Decimation Blues

Advertisements

Written by triatetarta

10/12/2014 στις 13:02

Αναρτήθηκε στις Uncategorized

Tagged with ,

αφήστε σχόλιο

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Alles Is Muziek / Όλα Είναι Μουσική

30 | Netherlands | Greece | s from salvation | music nerd | forest bathing | nature and curiosity |

Wirdicious .

Alpha Kappa.

Sadwoofer

Music is my everything!

To Gallows...

by Stakis

ΑΔΕΣΠΟΤΟΣ ΣΚΥΛΟΣ

Γράφει ο Αντώνης Αντωνάκος

31mines25meres

Στιγμιότυπα απο την διαδρομή της 3ης πιο μισητής κυβέρνησης στον κόσμο_

Dimitrios Theodorou

archstories & more

ΔΙΣΚΟΠΑΘΕΙΑ

Ακούμε δίσκους και παθαίνουμε

ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

All you need is love

love love love

Suburban Words

about life, pop culture & everything

souslescerisiers2

"Ένα ακόμη χαϊκού!/ ξανανθίζουν οι κερασιές/ όχι το πρόσωπό μου"

Αδέσποτος Σκύλος

Μπάτε σκύλοι αλέστε

Katabran's Blog

σκέψεις πάνω στα μεγάλα προσπεράσματα λεωφορείων... γιατί από τόσες ώρες εγκλεισμού μου χει μείνει εκείνο το φευγαλέο προφίλ...

In Freckles

Year III

The Late Blog

"It is never too late to be , what you might have been "

Αρέσει σε %d bloggers: