τρία τέταρτα

#5 – Fink – Hard Believer

leave a comment »

fink

The album:
Fink
. Δύσπιστοι όλου του κόσμου, ενωθείτε. Hard Believer. Χαρακτηριστικός ο κατά βάσην ακουστικός ήχος-σήμα κατατεθέν πλέον για τον καλλιτέχνη- στο φετινό του άλμπουμ που ωστόσο φλερτάρει ελαφρώς με το rock και λίγο περισσότερο με τα blues. Το αποτέλεσμα είναι μαγικό. Και ενδιαφέρον. Ο δίσκος έπαιξε άπειρες φορές κατά τη διάρκεια της χρονιάς (και συνεχίζει), προτιμώ να τον ακούω τις νυχτερινές ώρες και πάντα με ακουστικά. Με σβησμένα φώτα χωρίς να κάνω κάτι άλλο ταυτόχρονα. Εκτιμώ την ειλικρίνεια του Fink που «τσαλακώνεται» μπροστά στα πάθη του. Γενικότερα εκτιμώ την ειλικρίνεια όλων όσων τσαλακώνονται μπροστά στα πάθη τους. Το ίδιο και μπροστά στα πιστεύω τους. Το σημαντικό όμως, παραμένει η ειλικρίνεια και είναι δύσκολο να την εντοπίσεις στον τεράστιο οχετό της δηθενιάς. Έχω ξαναγράψει ότι στα απλά πράγματα βρίσκονται τα πιο μεγάλα νοήματα. Συνθετικά, τα κομμάτια του δίσκου είναι λιτά με βασικό όργανο την ακουστική κιθάρα και αυτό είναι ένα από τα στοιχεία που το κάνει σπουδαίο. Γιατί; Επειδή κυριαρχεί η εκφραστική φωνή του Fink και όλων αυτών που θέλει να μας πει. Επειδή η συνοδεία των υπόλοιπων οργάνων είναι έξυπνα επιλεγμένη στα πιο κατάλληλα σημεία των τραγουδιών. Ο δίσκος είναι 30% λογική και 70% συναίσθημα χωρίς να δημιουργεί δόγμα. Πάει κόντρα στη σούπα της εποχής και απ’ότι φαίνεται, κερδίζει στο τέλος. Γιατί; Επειδή έχει το σθένος να δημιουργήσει σύγκρουση. Εσωτερική και εξωτερική. Επειδή δεν προτιμάει τα αναλγητικά χαχαχουχα του χαζοχαρούμενου με βαρετές υπεκφυγές, αντιθέτως έχει τα αρχίδια να αντιμετωπίσει το φόβο του κατάμουτρα. Έχει τη δύναμη να φορέσει την όποια απογοήτευση σαν δέρμα. Οι ρυθμοί του είναι χαμηλοί, οι εντάσεις λίγες και επιλεγμένες, ενώ συνολικά επικρατεί μια μινόρε διάθεση. Η αίσθηση της απώλειας είναι πάντα εκεί και στέκεται σύντροφος αν έχεις περάσει δύσκολη χρονιά χάνοντας δικούς σου ανθρώπους και δεν εννοώ ερωτικά. Ωστόσο υπάρχει και η ερωτική οπτική γωνία στα τραγούδια. Πως θα μπορούσε άλλωστε να λείπει ο έρωτας από την τραγουδοποιΐα ενός καλλιτέχνη όπως ο Fink. Ο έρωτας όμως που έχει σκοτεινιάσει και δεν είναι ο λαμπερός και επιθυμητός. Η δύσκολη πλευρά του και η εμμονή με τη δυσπιστία. Hard Believer. Η αίσθηση της αναζήτησης του φωτός μέσα στο απόλυτο σκοτάδι. Μερικές φορές ο μόνος τρόπος για να το επιτύχεις είναι δια της αφής. Τα blues που με στοιχειώνουν. «We were made for each other won’t you believe me now»Green and the blue. Το πράσινο λένε ότι είναι το χρώμα της ισορροπίας και της ανάπτυξης. Της αυτοδυναμίας ως θετική και της κτητικότητας ως αρνητική έννοια. Από την άλλη, το μπλε είναι το χρώμα της εμπιστοσύνης και της ειρήνης. Μπορεί ωστόσο να δείχνει πίστη και ακεραιότητα καθώς επίσης συντηρητισμό και ψυχρότητα. Ο στίχος «The permanence of it». White flag. Οι αλλεπάλληλες συγκρούσεις, η πολιορκία. Η εφιαλτική του μελωδία που σε μεθάει. «Obey / Obey the signs». Η στιγμή που ένας από τους δυο υψώνει τη λευκή σημαία. Η παύση των εχθροπραξιών, το γκρέμισμα των τοίχων της. Η στιγμή που μου παραδίνεσαι. Pilgrim. Ένα ταξίδι ή μια αναζήτηση ηθικής ή ψυχικής σημασίας. Από εκείνα που ξεκινάς να βιώσεις μόνος. «From small beginnings / Come big endings». Two days later. Από τα πιο αγαπημένα κομμάτια στο δίσκο. Σκοτεινό, μελωδικό, πανέμορφα υποτονικό. Η εικόνα των τσακωμών, με εσένα να νευριάζεις, εμένα να πιάνει νευρικό γέλιο και στο τέλος να φεύγεις. Μετά από δυο μέρες επιστρέφεις καλμαρισμένη και δεν τρέχει κάστανο. «The love we, feel for, each other will destroy / Futures, we could, have with other people / Two days later, two days later and calm». Shakespeare. Η ανοδική πορεία που ακολουθεί το κομμάτι σε ένταση όσο προχωράει. Η ιστορία που διηγούνται οι στίχοι και οι συνειρμοί που βασίζονται πάνω στο έργο Ρωμαίος και Ιουλιέτα με την αμφισβήτηση του καλλιτέχνη. «Oh why, oh why do they teach us Shakespeare / When you’re only 16, with no idea, what it all means / Oh Romeo, oh Romeo he thinks it’s a love thing / All masks and kisses from the balcony / It’s deeper than that bro, it’s a fuckin’ tragedy». Truth begins. Η γαμημένη η ελικρίνεια που λέγαμε πιο πάνω. Όσο μεγαλώνω, τόσο περισσότερο την εκτιμώ, την αναζητώ, ΤΗΝ ΑΠΑΙΤΩ. Επίσης αγαπημένο τραγούδι. Ανατριχιαστικά αγαπημένο. Οι στίχοι «The space between us is a sentence, an overdose», «The space between us is a vacuum, a comatose», «Layers on layers, layers on layers / The journey unravels, and the truth begins, begins, begins» , «Round and round like the records you pick / Just to calm things down / Round and round like the records you pick / Just to calm us down». Too late. Είναι αργά για δάκρυα, Στέλλα. Ουπς, σόρι, λάθος. Η στιγμή που φτάνεις στην κορυφή. Και όταν φτάσεις στην κορυφή, μόνο ένας δρόμος υπάρχει. Αυτός προς τα κάτω. «In the end, the end, the end / Is closer than you think, inside / But outside, it’s all well-dressed guesswork / And it’s too late to start again». Keep falling. Η πτώση που περιέγραψα πιο πάνω. Η συνεχής πτώση μέχρι το σημείο να μην αναγνωρίζεις πια ότι πέφτεις. «Keep falling, until you can’t fall no more / Until you feel like, you’ve been falling for way too long / Then you will know about me, baby, you’ll know about me / then you will know / about me».

The song: 
Looking too closely. Κάποια κομμάτια γίνονται δικά σου από το πρώτο άκουσμα. Η μουσική και στιχουργική ταύτιση. Οι κιθάρες, το πιάνο, οι παράξενοι ρυθμοί των τυμπάνων. Η ερμηνεία του καλλιτέχνη και η απήχηση που έχει σε αυτό που βιώνεις μέσα από αυτήν. Η αλήθεια που βρίσκεις μόνο αν ματώσει το δέρμα κάτω από τα νύχια από το σκάψιμο της επιφάνειας. Τα δίπολα των στίχων «So don’t worry yourself, worry yourself», «And you don’t wanna hurt yourself, hurt yourself», «And don’t punish yourself, punish yourself», «So don’t kid yourself, kid yourself» για όλες τις φορές που υποσχέθηκες ότι δεν θα βλάψεις τον εαυτό σου κι έκανες ακριβώς το αντίθετο. Με το να κοιτάζεις τόσο κοντά. Και αυτό σου κρύβει όλη τη θέα.

This is a song about somebody else
So don’t worry yourself, worry yourself
The devil’s right there, right there in the details
And you don’t wanna hurt yourself, hurt yourself
By looking too closely
By looking too closely
No no no no…

Put your arms around somebody else
And don’t punish yourself, punish yourself
The truth is like blood underneath your fingernails
You don’t wanna hurt yourself, hurt yourself
By looking too closely
By looking too closely
No no no no…
No no no no…

You don’t wanna hurt yourself
You don’t wanna hurt yourself

And I could be wrong about anybody else
So don’t kid yourself, kid yourself
It’s you right there, right there in the mirror
You don’t wanna hurt yourself, hurt yourself
By looking too closely
Mmmmmmmm
By looking too close
Mmmmmmm

Yeah…..
Looking too closely
You don’t wanna hurt yourself
You don’t wanna hurt yourself
By looking too closely

 


Previously on #blogovision2014:
#06 – Have A Nice Life – The Unnatural World
#07 – Interpol – El Pintor
#08 – Elbow – The Take Off And Landing Of Everything
#09 – Wild Beasts – Present Tense
#10 – Wovenhand – Refractory Obdurate
#11 – Hauschka – Abandoned City
#12 – Cloud Boat – Model Of You
#13 – A Victim Of Society – Distractions
#14 – MONO – The Last Dawn
#15 – Ben Frost – Aurora
#16 – Caribou – Our Love
#17 – Thom Yorke – Tomorrow’s Modern Boxes
#18 – Virginia Wing – Measures of Joy
#19 – Röyksopp – The Inevitable End
#20 – Castanets – Decimation Blues

Advertisements

Written by triatetarta

16/12/2014 στις 01:48

Αναρτήθηκε στις music

Tagged with ,

αφήστε σχόλιο

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Alles Is Muziek / Όλα Είναι Μουσική

30 | Netherlands | Greece | s from salvation | music nerd | forest bathing | nature and curiosity |

Wirdicious .

Alpha Kappa.

Sadwoofer

Music is my everything!

To Gallows...

by Stakis

ΑΔΕΣΠΟΤΟΣ ΣΚΥΛΟΣ

Γράφει ο Αντώνης Αντωνάκος

31mines25meres

Στιγμιότυπα απο την διαδρομή της 3ης πιο μισητής κυβέρνησης στον κόσμο_

Dimitrios Theodorou

archstories & more

ΔΙΣΚΟΠΑΘΕΙΑ

Ακούμε δίσκους και παθαίνουμε

ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ (*) ΤΑΞΙΔΕΥΤΗΣ (*) ΚΑΠΟΤΕ ΡΟΜΑΝΤΙΚΟΣ

All you need is love

love love love

Suburban Words

about life, pop culture & everything

souslescerisiers2

"Ένα ακόμη χαϊκού!/ ξανανθίζουν οι κερασιές/ όχι το πρόσωπό μου"

Αδέσποτος Σκύλος

Μπάτε σκύλοι αλέστε

Katabran's Blog

σκέψεις πάνω στα μεγάλα προσπεράσματα λεωφορείων... γιατί από τόσες ώρες εγκλεισμού μου χει μείνει εκείνο το φευγαλέο προφίλ...

In Freckles

Year III

The Late Blog

"It is never too late to be , what you might have been "

The Poster Girl

My moleskine, my diary, my personal life.

Αρέσει σε %d bloggers: