τρία τέταρτα

#3 – The Twilight Sad – Nobody Wants To Be Here and Nobody Wants To Leave

leave a comment »

the twilight sad
The album: 
Nobody wants to be here and nobody wants to leave. Κατά πρώτο λόγο ο τίτλος περιγράφει την ακριβή παροντική κατάσταση που βρίσκεται κάποιος όταν μένει στη χώρα που ζω. Ωστόσο, επειδή με τη μουσική και τους στίχους μπορείς να εκλάβεις τα μηνύματα σύμφωνα με τα δικά σου βιώματα, οι περιγραφές μπορεί να είναι διαφόρων ειδών ή συμβολισμών. Όπως ας πούμε ότι έχεις μείνει στάσιμος αλλά από την άλλη δεν κάνεις και κάτι για να προχωρήσεις. Οι The Twilight Sad είναι ένα από τα αγαπημένα μου συγκροτήματα των τελευταίων ετών, με εκφράζουν μουσικά, στιχουργικά και μου δημιουργούν πρωτόγνωρες αισθήσεις με την μοναδική τους ατμόσφαιρα. Ένα από τα σημαντικά χαρακτηριστικά της μπάντας είναι ο προσωπικός ήχος και στυλ στη μουσική τους. Από τα λίγα συγκροτήματα πλέον που, με την πρώτη ακρόαση ενός νέου ας πούμε κομματιού, καταλαβαίνεις ότι είναι αυτοί. Οι συγκρίσεις με άλλες μπάντες του χώρου είναι άστοχες και αυτό το καταλαβαίνουμε από το mood που τους χαρακτηρίζει. Οι ιδιαίτερες συνθέσεις, οι βρώμικες κιθάρες, οι παράξενοι ρυθμοί στα τύμπανα, τα έξυπνα synths, η επιβλητική σκωτσέζικη προφορά, η χαρακτηριστική φωνή του James. Αυτός ο δίσκος κουβαλάει στα σπλάχνα του απογοήτευση, οργή, πόνο, μνήμες, αϋπνίες, αποστροφή, εφιάλτες, λησμονιά, πικρία, θλίψη που σχετίζονται με κάποιο ομιχλώδη έρωτα. Με μια διαφορά μόνο. Ότι το πετυχαίνει όχι με ρομαντική αλλά με εφιαλτική και πολλές φορές ρεαλιστική ατμόσφαιρα. Μεταφέρει πλήρως την αποπνικτική αίσθηση που σε κυριέυει όταν είσαι στρεσαρισμένος στο μέγιστο από συναισθηματική φόρτιση, χωρίς ίχνος λογικής. Ή την αίσθηση της κλειστοφοβίας. Με άλλα λόγια, τις στιγμές που χάνεις τον αυτοέλεγχο. Κάτι το οποίο φαίνεται επίσης και στο εξαιρετικό artwork του εξωφύλλου. Τεχνικά, τα αποδίδει πλήρως όλα αυτά όταν παίζεται σε δυνατή ένταση και από καλό ηχοσύστημα.
Οι πρώτες νότες του There’s a girl in the corner μέχρι να σκάσουν αργά και βαριά η μπότα και το snare των ντραμς. Και στη συνέχεια το παραμορφωμένο μπάσο. Οι πρώτες λέξεις «And you’re not coming back / And you’re not coming back from this».  Η επανάληψη του στίχου στο «You say you feel it too much» στο 2:27, η ένταση του σκασίματος με τη σπαρακτική μελωδία του synth στο 2:36. Το ξέσπασμα της φωνής με τους στίχους «She’s not coming back / And she’s not coming back for me» στο 3:03.
Ο ανεβασμένος ρυθμός του I could give you all that you don’t want και η ειρωνεία του τίτλου. Οι μελωδίες σε κουπλέ και ρεφρέν που καρφώνονται στο μυαλό. Οι στίχοι «So cold, I know where you go / You’re telling me no / So cold, I know where you go / Stop telling me no». Η κατά γενική ομολογία αλήθεια του στίχου «These silly little girls don’t shine» που δεν-ξέρω-κι-εγώ πόσο σου ταιριάζει ❤ . Το νεύρο και η αποφασιστικότητα του στίχου «So don’t dare / Don’t you dare say no» και όλες οι φορές που είπα ότι δεν δέχομαι το «όχι» ως απάντηση.
Το σούρουπο στην αίσθηση του It never was the same. Τα υποτονικά synths. Οι φωνητικές μελωδικές γραμμές. Η ουσία του στίχου «So we dance to save them all / We ask to save them all / We try to save them all / You didn’t have to kill them all» σε όλα τα επίπεδα.
Το κινηματογραφικό Drown so I can watch και ο βασικός πρωταγωνιστής: η απάθεια. Και φυσικά η ειρωνεία του στίχου «I put you through hell / But you carried it oh so well / You carried it oh so well / Don’t you?».
Οι βαριές κιθάρες και η δυστοπία που σε οδηγεί το In Nowheres. Το σημείο που αποφασίζεις να φέρεις τα πάνω, κάτω. Τέρμα οι ενοχές, τέρμα οι εφιάλτες. Η παύση και ο στίχος «No more nightmares». Η κάβλα των synths και της φωνής από το βάθος στον επίλογο.
«Can we go back?» ρωτάει μέσα στο φόβο, την απόγνωση και την παράνοια στο ομότιτλο ινταστριαλοειδές σουγκεϊζίζον άσμα Nobody wants to be here and nobody wants to leave. Και όχι γαμωτοθεό δεν μπορούμε να πάμε πίσω. Μόνο μπροστά και αν σ’αρέσει.
Πόσο πανέμορφο κομμάτι το Pills I swallow ρε φίλε. Μουσικά αψεγάδιαστο, με πλούσια ενορχήστρωση και εναλλαγές στην τεχνική που τραγουδάει ο James. Εντάξει όπως και να’χει μην το ρίξεις στα χάπια, όσο σκατά κι αν σου φέρθηκε: «It started on that night / I never left your side / Oh have you known / Always ends up in a fight / So careless, that’s you / That’s you / And it’s always you / You’re telling me what not to do / So careless».
Leave the house. Φαντάσου μια κατάσταση όπου σου επιβάλλουν τι να κάνεις και τι να μην κάνεις. Φαντάσου επίσης μια κατάσταση όπου είσαι σαν το παιδί που θέλει να παίξει το βράδυ και οι γονείς του το βάζουν για ύπνο με το ζόρι. Ο στίχος «I’ve been put to bed» κυριολεκτικά και μεταφορικά.
Sometimes I wished I could fall asleep. Οι αυπνίες που έλεγα πιο πάνω. Οι σκέψεις πριν από τις αυπνίες που έλεγα πιο πίσω. Η μπότα στο βάθος σαν ταχυκαρδία. Το πιάνο να χτυπάει σαν καμπάνα.«It’s not the same / You’re to blame / Tell me who ruined you / And we’ve been left behind / And fallen out of time».
Ωστόσο η απόφαση έχει παρθεί: «Sad to see / I will stay awake / I’m leaving you / Just to be cruel».

The song: 
Last January. Από 0 εώς 100% αυτό το κομμάτι το γουστάρω 200%. Είναι από τα κομμάτια που θεωρώ «δικά μου».

Αυτό:
I see you at night, and I stare at you / You don’t care for me / Without the light, I still glare at you, look away from me. /

So don’t lie, it’s taken you all night, of feeling the same with me / So don’t die, it’s taken you all night, of feeling the same.

You are too old to fare on your own / You are too old to fare on your own

And they say, it can’t be won / when it’s your eyes touching my eyes / to the past we know
They say it can’t be done, and they say it’s all just fun / it’s your eyes / touching my eyes

You like what you find, staring back at you / You don’t care for me

So don’t lie, it’s taken you all night, of feeling the same with me

And you know that I won’t, know that I won’t / You are too old to fare on your own

And they say, it can’t be won / when it’s your eyes / touching my eyes / to the past we know
They say it can’t be done, and they say it’s all just fun / it’s your eyes / touching my eyes

Won’t you comfort me? / Comfort me?

And they say, it can’t be won / when it’s your eyes / touching my eyes / to the past we know
They say it can’t be done, and they say it’s all just fun / it’s your eyes / touching my eyes

This isn’t you that I came here for, This isn’t you that I waited for 

 

 


Previously on #blogovision2014:
#04 – Mimicking Birds – EONS
#05 – Fink – Hard Believer
#06 – Have A Nice Life – The Unnatural World
#07 – Interpol – El Pintor
#08 – Elbow – The Take Off And Landing Of Everything
#09 – Wild Beasts – Present Tense
#10 – Wovenhand – Refractory Obdurate
#11 – Hauschka – Abandoned City
#12 – Cloud Boat – Model Of You
#13 – A Victim Of Society – Distractions
#14 – MONO – The Last Dawn
#15 – Ben Frost – Aurora
#16 – Caribou – Our Love
#17 – Thom Yorke – Tomorrow’s Modern Boxes
#18 – Virginia Wing – Measures of Joy
#19 – Röyksopp – The Inevitable End
#20 – Castanets – Decimation Blues

Advertisements

Written by triatetarta

18/12/2014 στις 19:44

Αναρτήθηκε στις music

Tagged with ,

αφήστε σχόλιο

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Alles Is Muziek / Όλα Είναι Μουσική

30 | Netherlands | Greece | s from salvation | music nerd | forest bathing | nature and curiosity |

Wirdicious .

Alpha Kappa.

Sadwoofer

Music is my everything!

To Gallows...

by Stakis

ΑΔΕΣΠΟΤΟΣ ΣΚΥΛΟΣ

Γράφει ο Αντώνης Αντωνάκος

31mines25meres

Στιγμιότυπα απο την διαδρομή της 3ης πιο μισητής κυβέρνησης στον κόσμο_

Dimitrios Theodorou

archstories & more

ΔΙΣΚΟΠΑΘΕΙΑ

Ακούμε δίσκους και παθαίνουμε

ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

All you need is love

love love love

Suburban Words

about life, pop culture & everything

souslescerisiers2

"Ένα ακόμη χαϊκού!/ ξανανθίζουν οι κερασιές/ όχι το πρόσωπό μου"

Αδέσποτος Σκύλος

Μπάτε σκύλοι αλέστε

Katabran's Blog

σκέψεις πάνω στα μεγάλα προσπεράσματα λεωφορείων... γιατί από τόσες ώρες εγκλεισμού μου χει μείνει εκείνο το φευγαλέο προφίλ...

In Freckles

Year III

The Late Blog

"It is never too late to be , what you might have been "

Τα Χαμένα Επεισόδια

Και πάμε στου κόσμου την πιο νευρικιά διαδρομή

Αρέσει σε %d bloggers: