τρία τέταρτα

έξι: ιωάννα, μαρία, ιοκάστη, ζοζεφίνα…

leave a comment »

Nicolas-Bruno-11

 

Λίγο πριν περάσουμε στο πραγματικά ενδιαφέρον μέρος της blogovision και άρα στην υπέρτατη 5άδα της χρονιάς, δηλαδή δίσκους οι οποίοι θα έμπαιναν άνετα και στα τοπ της δεκαετίας, για το #6 έχω επιλέξει μια μπάντα από το Μπέλφαστ της Βόρειας Ιρλανδίας που εκπροσωπεί ένα από τα πιο σημαντικά και αγαπημένα είδη μουσικής. Το post-punk φυσικά. Ρίχνοντας μια γρήγορη ματιά σε μουσικά sites και reviews, οι «μουσικοπατερούληδες» δεν έγραψαν και τα καλύτερα λόγια για αυτό το δίσκο. Στα παπάρια μας φυσικά μιας και εδώ μιλάμε για ένα πραγματικά γαμάτο post-punk άλμπουμ. Οι «μουσικοπατερούληδες» των γνωστών sites μπορούν να συνεχίσουν να κάνουν καλά αυτό που ξέρουν: να τα παίρνουν από «καλλιτέχνες» και «εταιρίες» για να βγάζουν τα «ουαου» «ΑΛΜΠΟΥΜ» της «ΧΡΟΝΙΑΣ» που φυσικά μια ακρόαση τους και μόνο σου προκαλεί εμετό από τα αυτιά. Παράδειγμα το φετινό και καλα «αναγέννησιακο-χιπ-χοπ-ραπ» άλμπουμ που προωθούν. ΕΛΕΟΣ. Μόνο πληρωμένο θα μπορούσε να φτάσει στο τοπ, για να ξηγιόμαστε.
Που λες, οι Girls Names αποτελούν πλέον μια από τις πιο αγαπημένες μου μπάντες, ο φετινός τους δίσκος λέγεται arms around a vision (γαμάτος τίτλος) όπου σε αντίθεση με τους περισσότερους, μου άρεσε πιο πολύ από τον προηγούμενο. Τι να κάνουμε, βίτσια είναι αυτά <3. Ωστόσο, δώστου μια ευκαιρία ρε φίλος αναγνώστης και συνακροατής. Δηλαδή τι να πω; Για το συναυλιακό του στυλ; Τα περισσότερα κομμάτια είναι σαν να γράφτηκαν για να παιχτούν λάιβ και ο λαός από κάτω να τα σπάει από την πώρωση και καύλα. Πως να σου αναλύσω τώρα για το πόσο κομματάρα είναι το εναρκτήριο Reticence όπου η εισαγωγή του σε προδιαθέτει για άλλο και έπειτα μόλις μπει στο ψητό σε στέλνει αλλού; Ε ΠΩΣ;
Όχι δηλαδή άκου:

 

Βέβαια, Η ΚΟΜΜΑΤΑΡΑ Η ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ έχει τοποθετηθεί στο κλείσιμο του δίσκου και δεν είναι άλλη από το αφενός σκοτεινό, αφετέρου λαμπρό I was you. Ένα κομμάτι που σε δένει με όλα τα άσχημα της χρονιάς με παράξενο τρόπο και που οι στίχοι τους γεννούν τον τίτλο του δίσκου. I was you, κάθε φορά που το κράτος ασκούσε βία πάνω σου. I was you, κάθε φορά που πνιγόσουν στα νερά του Αιγαίου. I was you, κάθε φορά που δεν σε έπαιρνε ο ύπνος από το άγχος και τη φρίκη των γεγονότων. I was you, κάθε φορά που μοναχικά πάλευες ενάντια σε αυτούς που την κοινωνική αδικία έχουν αναγάγει σε καθημερινή συνήθεια.
I was you, κάθε φορά που σήκωνες κεφάλι και έλεγες #ΟΧΙ. I was you, κάθε φορά που άνοιγες τα χέρια κι αγκάλιαζες το όραμα της κοινωνικής απελευθέρωσης. I was you and you were me.

Advertisements

Written by triatetarta

15/12/2015 στις 10:41

Αναρτήθηκε στις blogovision, blogovision2015, music

αφήστε σχόλιο

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Alles Is Muziek / Όλα Είναι Μουσική

30 | Netherlands | Greece | s from salvation | music nerd | forest bathing | nature and curiosity |

Wirdicious .

Alpha Kappa.

Sadwoofer

Music is my everything!

To Gallows...

by Stakis

ΑΔΕΣΠΟΤΟΣ ΣΚΥΛΟΣ

Γράφει ο Αντώνης Αντωνάκος

31mines25meres

Στιγμιότυπα απο την διαδρομή της 3ης πιο μισητής κυβέρνησης στον κόσμο_

Dimitrios Theodorou

archstories & more

ΔΙΣΚΟΠΑΘΕΙΑ

Ακούμε δίσκους και παθαίνουμε

ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

All you need is love

love love love

Suburban Words

about life, pop culture & everything

souslescerisiers2

"Ένα ακόμη χαϊκού!/ ξανανθίζουν οι κερασιές/ όχι το πρόσωπό μου"

Αδέσποτος Σκύλος

Μπάτε σκύλοι αλέστε

Katabran's Blog

σκέψεις πάνω στα μεγάλα προσπεράσματα λεωφορείων... γιατί από τόσες ώρες εγκλεισμού μου χει μείνει εκείνο το φευγαλέο προφίλ...

In Freckles

Year III

The Late Blog

"It is never too late to be , what you might have been "

Τα Χαμένα Επεισόδια

Και πάμε στου κόσμου την πιο νευρικιά διαδρομή

Αρέσει σε %d bloggers: